Fumbling or Firm Foundation for Future Leaders??

      I somehow happened to give an entrance for a group of top ranked Business Schools claims to be providing firm foundation for future leaders for years. Their motto could be put as "We Build Future Leaders Not Merely Managers".  I was very excited to obtain a totally unexpected and tantalizing result in the entrance but I knew it was of no use. Adding to this tantalization a Business School came up with an offer saying  "We don't wanna miss any efficient candidate affected by the misfortune in the entrance, so we consider his/her past academic record, especially we love kids and their schooling".

     That was a delightful news for me, as I was a smart and chubby kid in my school days. So provoked optimism rekindled the hope of getting a fair and a positive result. As a first hurdle to this hope, the form to be filled didn't contain all the required fields I had to fill. I sent an e-mail requesting the same query and was astonished by their spontaneity and professionalism in the response, I thought " yes it is the place that produce real professional leaders". Finally the shortlist had arrived and a momentary ray of depression sparked in my mind as I couldn't find my name. I started figuring out where I went wrong but arriving at any conclusion seemed impossible. Being confident about their e-mail-professionalism I made an e-mail again, but this time reaction time had just bounced back to infinity. I tried various e-mail ids available in their site but all of them suddenly went dead. Regaining all the positivity left in me I did a few telephone calls that were either engaged or hooked. Just an answered call in 3 days with an unsaid reply "Get lost loser I gonna cut the call".

     Recollecting the "vikramarka story" I moved forward to fill a form for some other top business school which kept the last year's portal to fill the details without any change (year of exam and a 2010 in foot note). I thought these so called busy managers wouldn't be having much time to look into minute details, I sent a request saying it was last year page, with a snap shot as an attachment. 5 days later I found that page with an updated foot note leaving the remains as it is reflecting their powers of observation and seriousness.

     In a small city called Raipur, I attended an orientation of a small and relatively low ranked B-school. At the end of the session I raised a question "I graduated from one of the best colleges in India tell me whether I should join your college if I get through by any chance?".  Reply was verily honest but surprising "Please do not join at any cost but do come, to gain some GD/PI experience".
                                                                                
     As it is said "Nothing is as it seems". My code is simple 'just make yourself at home where ever you are and "be succumb to alteration by the principles but not by the place".

An Equivocal Perspective Unveiled

     A simple question, with never ending ambiguous answers is "What do you want to do with your life?"

        
         Let me explain my part of the answer. This question is merely pertaining to intangible things that could only be felt but not be anticipated. So I welcome every aspect that comes into my life with equal respect, just to have fun, with some learning. I try filling my life with  more and more fun by avoiding less funnier aspects throughout my life. But as of now I can't say this is what gives me fun but I hope, time has a way of finding it.


       Perhaps the above argument could be well countered by the so called smart people with questions like 
1) How do you define fun? (Its not somatic or cosmetic as I said it was an intangible intrinsic feeling)
2) Doesn't your fun(aspect) change with time? (Change is what really makes it more entertaining) 
3) Don't you have a vision with a mission? (Only machines got missions unfortunately I am a stupid, simple human being surrounded by smart mechanical machines with mammoth missions.) 
4) I couldn't get what are you trying to convince here? (Thats why it was 'ambiguous' as it is always)

32 'S's all for Sleep

Let Sun Start his deScend,
Let Shiny Sky Sheathe herSelf
In a Scab of SwarthineSS,
Let a Silent Slumber Submerge
You in its Stubborn Strength
Till Sturdy Sunrise Succumbs
The Shade and Subjugates
Your Sleep  to Submission....
Suddenly a Shock from your
Subconscious memory Signals
To Shield the Simmering Sunlight
With a Soft Sheet and Says
"Be Sluggish Stupid Its Sunday".. :) :)

నారితో నావ సవారి

మంచు పడుతున్న మాపున, పడవ ఫై పయనించు
సమయమున, నా చెలి చుసిన ఆ ఓరకంటి చూపు,

జోరు వాన జడిలో తడిచి వణుకుతున్న తరుణంలో 

తనువుపై పడ్డ గోరువెచ్చని పిడుగువలె గోచరించగా 

మనసుకు నచ్చిన మగువతో, మధురమైన మంతనాలతో 

కాలం కదలక కదులుతుంటే, కలలు కమ్మిన కళ్ళను
తియ్యని తలపులలో తూలి తిమ్మిరెక్కిన తనువును
మదనతాపంలో మునిగి మత్తెక్కిన మనసును
చల్లని మెరుపువంటి చిరునవ్వు మేలుకోలపగా
ఈ వయ్యారి వలపుల వలలో, మాటల మాయలో
పరువాల పల్లకిపై ప్రనయ పంజరంలో పట్టుబడి,
తలుపులు తెరచుటకు తపన పడుతున్న తపనుని
కిరణాలు ఈ తిమిరము తొలగించవచ్చు కాని, 
పలు మార్లు ప్రయత్నించినను పలుచపడని ఈ
నిర్మలమైన ప్రేమనుగని, నడిరేయి నట్టేట నారితో
నావ సవారీ, సూర్యునికందని స్వర్గమా అని
ఆలోచిస్తూ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

                              (గమ్యం ఎరుగని రమ్యమైన ఈ గమనం వలె అంతం లేనిధీ ఆనందం)

మూలకారణం

పరమార్ధమును ప్రభోధించు పద్యాల పుట్టుకకు
ఉత్తమోతమమైన గ్రంధాల ఆవిర్భావమునకు
కవ్వించే కావ్యాలు, కనువిందు చేసే కళలకు
మాపున దాగిన మర్మ చేధనకై అన్వేషణలకు
నిత్య నియమాలు, నిబందనల నుండి
దేశ రాజ్యాంగ రచన వరకు కలుగుటకు
మూలకారణం ఈ ధరితిచే ఎల్లవేళలా
ద్వేషించబడే దుఃఖం అను రెండక్షరముల పదం

పాపాయి నవ్వు

పున్నమి రేయి పూర్ణచంద్రుని చూపి, బువ్వ తినర బుజ్జినాన్న
అన్నఅమ్మ పలుకులు విన్న రజని అచ్చెరువొంది తల్లి తమరికి తెలియునో లేదో
రవికిరణ తాకిడిని తాలి వెండి వెన్నెలను ఇచ్చునది, ఈ బాలుని రంజింపజేసి
అతి సుందరమైన ఆ చిరునవ్వును తిలకిన్చుటకే ఎందుకనగా అది
మచ్చలేని మనసును విసదికరించే వదనముఫై విరిసిన పరిమళం
వేలాది వెలుగుల నడుమను కన్నులను కదలక నిలిపే కాంతి పుంజం
సంసార కడలిలో కదలక ఈదులాడువారిని ఒడ్డుక్కు చేర్చే నవ్వుల నావ
ఆహ్లాదం, స్వచ్చదనం, నిర్మలం, నిష్కల్మషం అను శబ్దాలకు ఏకైక పర్యాయ పదం


       తల్లీ
 నాచే కవ్వించబడి నా కాంతిని కవితలుగా మలచిన కవులు సైతం 
 చవితిన నను కాంచిన కష్టం కలుగునని కించపరచినను 
 మితిమీరిన మతికలిగిన మేధావుల మూడనమ్మకమని 
 మచ్చను మరచి మరలనూ కాంతిని ప్రసరించునది 
 మిక్కిళి మేధస్సుతో మాటలు రాని ఈ మూర్తి కొరకే

కాని తల్లీ 
పూచిన పువ్వువంటి ఈ నవ్వు కాలంతో కలుషితమవకున్న
కాడయందు మకరందం కలకాలం కధలకుండును  

నా కంటి కలవరింత

నా శ్వాస పలికిన పలుకులు నిన్ను చేరే క్షణం కోసం

నా ఊహలు నిజాలై విల్లు విరిసే తరుణం కోసం

నా పాదం పవన వీదికపై పయనించే పర్వం కోసం

నా కన్నులు కోటి కలలతో కలవరిస్తున్నది